Paano nga ba sasabihin ang paalam?

agriculture-arable-clouds-countryside
Ang larawan ay mula sa pexels.com. Pinanatili sa may-ari ang karapatang-ari (copyright) ng larawan.

Nang naglilinis ako ng aking kabinet ng mga aklat, nakita ko ang isang lumang tulang naisulat nang ako ay nasa kolehiyo pa. Kung hindi ako nagkakamali, naisulat ko ito mga 13 taon na ang nakararaan. Pagbigyan na ninyo. Harinawang huwag kayong maalibadbaran… Read more

Patuloy na Dumurugo ang Lupa

Patuloy na dumurugo ang lupa
Sa Shariff Aguak, sa lupang pangako
Patuloy na humihiyaw, mga gunitang
hindi mapalabo ng nagdaang mga taon.
Isang kasukalang naging libingan
ng ilang katawang niluray, binistay ng bala.
Hindi namin malilimot ang araw na iyon,
O Shariff Aguak, oo hindi namin malilimot
Sapagkat patuloy na nagdurugo
ang lupa, ang hangin, ang langit doon.
At sa paggunita namin ng madugong araw
ay nangangako kaming hindi kami mabibingi
ng mga sigaw ng kasinungalingan.
At gagawin namin ang lahat
Upang tuluyang maampat,
ang dugong umaagos sa mga lupang
dahil sa katawan ninyo’y nagbitak.

Tankas 1

You are the miracle. - spiritscience.net
You are the miracle. – spiritscience.net

Miracles are not
Things extraordinary.
Colorful flowers
in full bloom in the meadows,
In themselves are miracles.


The beautiful sun
That rises every morning
Is miracle.
For it brings not only warmth
but also the hope of life.


The blueness of sea,
The wideness of the skies,
Your lover’s sweet kiss,
The twinkling of the stars,
Life, itself, is miracle.

Nasaan ang puso mo, o Israel?

Hear ye the words of this covenant, and speak unto the men of Judah, and to the inhabitants of Jerusalem; And say thou unto them, Thus saith the LORD God of Israel; Cursed be the man that obeyeth not the words of this covenant,  Which I commanded your fathers in the day that I brought them forth out of the land of Egypt, from the iron furnace, saying, Obey my voice, and do them, according to all which I command you: so shall ye be my people, and I will be your God: That I may perform the oath which I have sworn unto your fathers, to give them a land flowing with milk and honey, as it is this day. Then answered I, and said, So be it, O LORD. – Jeremiah 11: 2 – 5, King James Version (Cambridge Ed.)

 

Umiiyak dugong tumigis sa lupa

Ng mga sanggol at musmos na walang malay.

Nagugutom sila sa iyong kabutihan, o Israel—

Ano’t nagpapatuloy ka sa iyong walang kabuluhang pagsamba?

Ulinigin mo nga, o Israel, ang sabi ng Panginoon mong Dios

Na ang pagsambang katanggap-tanggap sa kaniya’y ganito:

Na alisin ninyo bahid ng dugo sa inyong mga kamay[1]

At gawin ninyong may katarungan inyong mga hatol.

Datapwa, hindi kayo nagsisisunod

Bagkus inyong iniibig inyong mahahalay na pita—

Ang kasakiman para kubkubin ang ibang bayan.

Kaya nga pangangalatin nga kayo

Kagaya ng ginawa noong una at ginagawa ninyo ngayon

Sa mga mamamayan ng Palestina.

Sapagkat walang habag iyong puso o Israel,

Ay hindi ka rin naman kahahabagan.[2]


[1] Isaias 1: 15

[2] Santiago 2: 12 – 13

To a lady named María Ozawa

Maria Ozawa, a Japanese porn actress

It is not because you’re naked, my love
That I begin to look upon thee;
It is because you’re a woman and a dove
That my soul’s eyes began to long for thee…

Do not mistook it for lust, it is not, it is not—
For I know, my dear, you had enough, you had enough!
I am longing for you, not for your kiss, not for your touch
What I want is your real smile, your real laugh.

Sometimes I wonder if you moan because you’re satisfied;
Or it is a just cover for the tears you’ve learned to hide?
Do you long for a perfect lover; do you, my sweet and my love?
Someone who can give you wings, so you can fly like a dove.

I pray, my dear Maria, everyday and every night—
That you and your sisters will soon took the flight—
Not inside the room, wherein you will falsely make love
But to the arms of a lover, that will give you love, not only lust.

Papuri sa Bánal na Santa Cruz ni Jesucristong Mahal

Sa bundok ng Golgotha, marami ang nakasaksi
Sa hirap mo Poon, upang iligtas ang marami
Hubu’t hubad kang ibinitin, aming Pintakasi
Nilang mga uslak, silang walang pagkasi!

Ilang oras Kang nakabitin sa kahoy na Krus
Tila ba nag-iisa, labis ang pagkabusabos!
Kaya nausal Mo noon, “O Diyos, O aking Diyos—
“Ano’t Iyong pinabayaan, yaring iyong Lingkod?”

Nguni, matapos nga ang lahat Mo na paghihirap
Bago ang higit ng hininga’y unting nakakalas—
Sa Amang banal, na Puno ng tunay na Paglingap
Iyong habilin ang Kaluluwang puro at wagas…

Higit dalawang libong taon, nang iyo’y maganap
Tanging naiwang tagapagpaalala ng hirap
Ay ang Kahoy na Krus, narito sa aming harap
Na tila may bakas pa ng Inyong binatang antak.

Sa tuwing titingalain, ang krus Mo, o Poon—
Nababatid namin, hindi nga kami maluluoy
Doon sa Tartarong sakdal init ang baga’t apoy
Walang hanggang parusa, matindi nga na paghatol!

Krus mo, o Panginoon, tangi nga naming tangan,
Tila ilawang tanod sa aming nilalakaran.
Nawa’y huwag ipalimot, sa aming naglalakbay
Kaharian mo nga ang lunang tanging pupuntahan!