Posted in poem

laruan

larawan mula sa internet

lata, pisi, pako at tansan
na pingkabit-kabit
tanging mong laruan
paraparagasa mo sa
maluwag na lansangan.
dahil walang pambili
sina nanay at tatay
natuto kang gumawa ng paraan
natutong lumikha ng paglilibangan…
sabi nila, ina ng imbensiyon
yaong pangangailangan
kaya kahit magsugat ang kamay
pilit kang gagawa
ng kotse-kotsehang
magdudulot sa iyo ng tuwa!
pagkakabitin ang lata
at iba pang mga bagay
na iyong napulot sa may basurahan
at ayan nga, nakalikha ka ng isang laruan.
ngunit magkano nga ba
halaga ng tawa at tuwa?
kailan masasabing mayroon ka at wala?
puso ngayon salikop ng tuwa
sana’y huwag malimot pagdaka
kapag ikaw ay gumulang, ikaw ay tumanda…

Author:

Isa lamang ordinaryong miron at mapangarapin si Noel Sales Barcelona na nagnanais magsulat ng hinggil sa kaniyang nadarama.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s