Posted in love poem

Tula para sa isang dating pagibig*

Narinig kong muli ang tinig mo
Hindi pa rin siya nagbabago,
Tulad pa rin siya ng dati
Nang huling magniig ating mga kaluluwa:
Malamyos pa rin, walang ‘sing tamis
Tulad ng banayad na ihip ng hangin
Sa dalampasigan, tulad ng tunog ng alon
Tuwing nakikipagniig sa pampang…

Agad kong naisip ang mga mata mo
Anaki’y bituin sa payapang kalangitan.
Sa malamig, malungkot, maligayang
Mga gabi ng buwan ng Disyembre
Mga matang madalas kong titigan noon;
Mga matang nagtatago ng lihim
Na pagkaminsa’y hindi ko mawari, matunton
Kahima’t bukas na aklat ang buhay mo.

Bakit nga kaya? Kahit na lumipas na
Ang libong sandali, tila mga kasasay
Na babalik sa pugad tuwing dapithapon
Ang mga alaala mong madalas nagpapakirot
Sa puso kong halos ayaw nang tumibok—
Parang mga larawang nagsabit sa dingding
Ang mga gunitang nakapagpapamanhid
sa kaluluwa at sa espiritung ayaw manahimik
Dahil laging ibig maglimayon,
Libutin ang dating mga likmuang
Lihim nating tagpuan noon
Subalit mga libingan ngayon
Ng mga naunsiyaming pangarap
At niluoy na pagtatangi at mga pagsamba.

Datapwa’t naroroon pa rin
Ang pag-asang muli’y lingunin,
Tapunan ang sulyap ang mga anino;
Kandiliin sa bisig ang hapay,
Langong diwang naglalakbay
Patungo sa dating likmuan:
Na malayang nahahaplos ang iyong pisngi,
Nahahagkan ang matamis, kimi mong ngiti,
Napapahid ng may pagsuyo ang luhang naglalandas,
Nagbubuhat sa mga mata mong salamin ng mga pangarap,
Naidadaiti ang palad sa iyong magandang balat
Samantalang hindi naman madama ang sarili—
Na malayang nasasabi ang mga salitang

Lagi na lamang kubli tuwing may liwanag
Samantalang naibubulong naman kung gabi;
Kung saan ang katotohanan ang mga ilusyon
At bahagi ng hindi matinag na reyalidad ang mga panaginip.

Upang minsan pa’y malasap ang lasa ng sariling luha
At kandilihin kahit paano ang sariling tuwa;
Namnaming muli ang tamis at pakla ng pag-asang
Pagbibigyan mong muling maihilig ka sa aking balikat
At maampong muli sa aking kandungan, gaya nang dati.
Tulad noong panahong pinaniwala ang sariling
Nasuklian ang mga salita bagaman naroon ang pananahimik:

Tatagpuin muli kita, minsan, isang hapon
Upang suyuin muli puso mong
Singganda ng panginoring pinapula
silahis ng papalubog na araw:
Doon sa likmuang bagaman sumasagi
Sa alaala’y alam kong nalimot na
Dahil ang puso’y siphayo’t narahuyo
Sa kulay ng kalungkutan at impit na pagluha…

* Naisulat noong 2004, muling tinipa at isinaayos ngayong ika-24 ng Hunyo, 2012

Author:

Isa lamang ordinaryong miron at mapangarapin si Noel Sales Barcelona na nagnanais magsulat ng hinggil sa kaniyang nadarama.

2 thoughts on “Tula para sa isang dating pagibig*

  1. “Tatagpuin muli kita, minsan, isang hapon
    Upang suyuin muli puso mong
    Singganda ng panginoring pinapula
    silahis ng papalubog na araw”
    -namatay ako saglit :)) hehe

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s