Posted in Other, poem

Weirdo

Kay Grace…. Maraming salamat, nakatalimatam kita…—NSB

Minsang isang tanghaling tapat
Ako ay napagtiplag…
Kumiriring ang teleponong
Halos isang linggo nang walang
Pagpaparamdam.

Dinampot ang awditibo,
Walang ganang ibinuka ang labi
At waring ikinibot lamang
Ang salitang hello?
Walang narinig sa kabilang linya
Kundi mahabang toooooooooooooooot!

Saka siya nag-busy tone.

Nakakadismaya.
Nakakairita.
Nakapagtataka.
Ang weird, no?

Matapos iyon
Dumiretso sa banyo.
(Nasabi ko bang
Katatayo ko lang
Buhat sa kama ko?)

Nang buksan ang dutsa
Para maligo—
Laking dismaya:
Walang tulo!
Saka ko naalalang
Sira nga pala ang tubo
Ng aming gripo.

Muli akong nagbihis
Nang kung ano ang suot kanina.
Hawak ang liyabe-tubo
Patalilis akong pumunta sa hardin.
Sa isang dahon, nagbitin-bitin
Isang sutlang bahay…

Napatingin ako…
May butas na kasi
Akala ko’y paruparo
Ang lilipad mula sa butas—
Hindi pala!
Kundi mabulong
Gamugamo…

Ang weird no?

Tinungo ko na
Ang kinalalagyan ng tubo.
Matapos higpitan
Ang turnilyo
Muling pumunta ng banyo.
Habang nagsasabon
Narinig ko ang kuriring
Ng mahiwagang telepono.

Huminto.
Nag-anlaw ako.
Paglabas ng banyo
Kumiriring muli ang telepono.
Pag-angat ng awditibo
Sabay banat ng hello?
Muli kong narinig ang tooooooot!
Saka ang busy tone…

Ang weird no?

Author:

Isa lamang ordinaryong miron at mapangarapin si Noel Sales Barcelona na nagnanais magsulat ng hinggil sa kaniyang nadarama.

One thought on “Weirdo

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s