Posted in poem, protest poetry

MGA LUMANG TULA (ca. 2005)

Sa Iyo, Kasama

Minsan pa, kahit puyat—
Ginising ang ulirat mo
ng alarma ng relo.

Kailangang tumiplag
Kahit namimigat sa antok
Ang iyong mga mata.

Pilit na inapuhap
Ang diwang kumalat
Sa nakaraang idlip.

Sa usok ng kape,
Kaunting subo ng pan de sal
Inihanda ang sarili
Sa isang mahabang araw.

Halos hindi sumayad
Sa tuyong balat
Ang tubig at sabon.
Agad na nag-anlaw.
Baka mahuli—
isip-isip mo—
Sa pupuntahan.

Pagdating sa bulwagan
Agad kang nakipagsiksikan.
Matiyagang pinakinggan
Ang tining ng mga dignitaryo’t
Nagmamagaling na diputado.

Sa gitna ng mga talumpati
Nang paggiit, pagtanggi—
Dinig mo ang bulung-bulungan
Nilang katulad mong
Sa isyu at balita ng lipunan
Nabubuhay.

Tapos na ang sesyon.
Salimbayan ang mga paang
Nag-uunahan sa dulo ng bulwagan.

Agad na hinarap ang kompiyuter.
Simbilis ng kitig ng ugat
Sa halos bumigay nang utak
Ang tipa ng daliri.

Kailangang matapos
Bago mag-alas dos.
O panibagong memo ni Boss?

Matapos ang ilang subo ng papel
Sa fax machine at ilang
Kuriring ng telepono,
Nakahinga ka rin.

Kakain nang tanghalian.
Ilang minuto, ilang saglit
na pahinga sa ginawaang mesa.

Ilang saglit pa—
May ngiti sa labing
Nagpaalam ka sa kanila.
Halos hindi pansin
Ang pagkaway mo.
Subsob ang kanilang ulo,
Tutok ang mata sa iskrin.

Ilang segundo lang.
Paglabas sa bulwagan,
Sa gitna ng katahimikan
At tirik na sikat ng araw
Ilang putok ang umalingawngaw.

Kanina lang binubuno ang balita.
Ngayon, ikaw ang ibinabalita.
Nagsusumigaw ang ulo sa diyaryo.

Mayo 16, 2005
Sta. Mesa Maynila

***

Kalatas mula sa Nag-uumulol na Tanda ng mga Panahon

Nang nanginginig sa gutom
Ang 11 milyong dapat
Ay itinuring mong mga anak—
Hindi ka kumibo…
Sa halip na harapin
Ang katotohanang
Maraming bituka ang
Butas-butas dahil
Walang mailaman,
Dinaya mo pa ang tantos
at buong pagmamalaking sinabi:
Ang iyong republika’y
Mayaman at hindi hikahos
Na may bigas na maisasaing
At maipapangat na galunggong
Ang mga nasa barungbarong.

Nang ang mga maralita’y
Magtirik ng lata’t sakong
Masisilungan sa baybay Pasig,
Sa ilalim ng tulay ng Kiyapo’t
Kung saang sulok, sa ibabaw
Ng umaalingasaw na estero—
Sa pagdatal ng umaangil
Na mga buldoser at
Mga matong handang pumatay
Mapalayas lamang sila
Sa lupang kinatitirikan
Para bigyang daan, mga imprastrakturang
Ng mga sakim na negosyante’t mangangalakal
Na yumaman sa pagsipsip ng dugo
Ng hilahod nang mga anakpawis—
Tuwang tuwa kapang sinasambit:
“Narito na silang magbibigay ng trabaho
At susuhay sa aking Matatag na Republika!”

Sa kabila ng mga pagtangis,
Pagtiim bagang habang minamasdan
Ang mga bahay nilang
Sinusupok ng apoy
At ginigiba ng mga maton
At habang ang ilan ay naglalamay
Sa pagkamatay ng kanilang kabiyak
Na nagtangkang damputin ang
Yerong nalaglag mula sa bubungan—
Nanatili kang tahimik at kampanteng
Nakikipaghuntahan sa kung sinomang
Mag-aakyat pa ng kung ilang yaman
Sa kabang yamang iilan din naman
Ang mabubusog at makikinabang.

Nang ang mga manggagawa’y
Nag-aklas para hingin sa kapitalista
Ang umento sa sahod nila
Wala ni imik ang narinig sa bibig
Nang walang habas na pagbabarilin
At parang hayop na tinugis
Ng mga aso ng asendero’t
Propitaryo ang mga nagsipagpulasang
Manggagawa, magsasakang gutom na noon
At dayukdok pa rin ngayon.

Nang paslangin silang nakikipaglaban
Para sa pambansang kapakana’t
Karapatan ng mga mamamayan
Hindi ka rin kumibo… nanatili
kang tahimik bagaman alam
mong inosente ang ibinubong dugo.
Pinarangalan mo pa ang mga salarin
At ipinaghanda ng isang malaking piging.

Gayundin, nang bumulagta
Ang mga mamamahayag na nagbubulgar
Ng maling asal at tiwaling gawa
Ng ilang opisyal—ganti mo’y
Limang milyong pisong
Suhol para mapaglubag ang loob
Ng kanilang naulilang mahal sa buhay…
Buong pag-aakala’y gayon na lamang
Ang tamang gawin sa kanilang parangal…

Sa buong panahon ng iyong
Pagngiti, pagkaway at pananahimik—
Sa hindi mo pagkibo sa hilahil
ng bayan na patuloy na dinadayukdok
ng kasakiman ng iilan—
Kami ngayon ang kikibo!
Sa hukuman ng kasaysayan
Ang iyong hindi sinaklolohan
Nang salakayin ng salabusab
At hayok sa yaman—
Hahatulan ka namin—
Hindi ka na magtatagal
Sa iyong luklukan!
Bilang na ang iyong araw!
Nasa bayan ang kasaysayan!

Hunyo 17, 2005
Lungsod Quezon

***

Sapagkat kami’y hindi malabo ang paningin

Hindi mo na kami mapaglalangan.
Tapos na ang panahon ng pagkaulol
Ang paniniwala sa mga pangakong
Nasa gintong katingan, sa dulo ng bahaghari.

Alam na naming hindi lahat
Nang kumikinang ay ginto.
Kumikinang din ang bubog
Na nakatitibo at maging ang tanso.

Pinaniwala mo kaming labis
Na ikaw ang Mesiyas
Ang siyang magliligtas
Sa amin sa pagkadayukdok.

Subalit nagkamali kami.
Ikaw ang Hudas na humalik
Sa aming pisngi’t
Nagkanulo sa amin sa pagkaduhagi.

Napaniwala mo kami noon
Ikaw ang propeta ng Magandang Balita.
Malinaw na sa amin ngayon
Isa kang Fariseo—ang mapagpaimbabaw!

Wala ang pusong busilak.
Wala ang sinasabing habag.
Wala ang sinasabing pagibig.
Wala ang sinasabing pagmamalasakit.

Nakita na namin.
Wala nang kulaba ang aming mga mata:

Sa gitna ng aming pagtangis
Nakikipaghalakhakan ka.

Sa gitna ng aming pagkaaba,
Nagpakabundat ka sa katas ng aming dugo.

Sa aming pagkaduhagi sa kuko ng limbas
Nakiamot ka mula sa aming laman.
Ngayon, hahatulan ka namin.
Hindi sa hukumang katig sa iyo
Kundi sa aming hukuman.
Milyong kaluluwa ang sasaksi.
Ilalagda maging ang kanilang dugo.
Nakita ka nilang tahimik na pumapaslang.

Duguan ang iyong mga kamay.
Nangangapal ang bulsa mo sa pagnanakaw.
Sinagpang mo sa leeg ang aming mga anak.
Ipinagahasa ang aming puri.
Ipinapaslang ang nagsisilbi naming tinig.

Hindi mo maitatanggi.
Hindi ka makapagtatatwa.

Nakita ka namin.
Sapagkat hindi malabo ang aming paningin!

Hulyo 5, 2005
Lungsod Quezon

Author:

Isa lamang ordinaryong miron at mapangarapin si Noel Sales Barcelona na nagnanais magsulat ng hinggil sa kaniyang nadarama.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s