Posted in Other, poem

hihinto rin ang mga tagulaylay

maaampat din ang pag-agos ng luha
mawawala rin ang kirot, kalaunan
ng sugat na likha ng mga pagpapaalaman,
ng biglaang mga paglisan at paglalakbay
at sa paghinto ng mga tagulaylay,
iaanak ang maliwanag na bukang-liwayway
na kapilas ng ngiting pansamantalang
nagpahingalay sa tikom na mga labi
at sa pagsapit ng araw na iyon
ang tanging nakapagkit na lamang sa gunita
ay ang gamit at silbi ng mga ala-alang
naiwan mo sa isang tabi…

Author:

Isa lamang ordinaryong miron at mapangarapin si Noel Sales Barcelona na nagnanais magsulat ng hinggil sa kaniyang nadarama.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s