Posted in counter-culture, poem, social realism

Ulan

sa pagluha ng langit
nitong nagdaang
mga gabi at araw

namumula nang muli
at nagdadahon
ang punong kabalyero

namumunga na rin unti-unti
ang kalapit na puno
ng malunggay at abokado

ang talahib na tinabas
ay muling tumataas
at nagdadahon

ang saging na sinibak
ayon, at mayroon
na ring bagong sibol

kaysarap na makitang
muling naglulunti
ang paligid na tinuyo ng El Niño

subalit ibang ulan
ang ibig nitong
natutuyong puso’t isip ko

ibig ko ay ang ulan
ang bagyo, ang ipu-ipo
ng panlipunang pagbabago

na magpapanariwa
sa natigang
na bayan ko.

kailan kaya darating
ang pinakaasam
na pagpatak at pagbayo?

Author:

Isa lamang ordinaryong miron at mapangarapin si Noel Sales Barcelona na nagnanais magsulat ng hinggil sa kaniyang nadarama.

One thought on “Ulan

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s