Posted in counter-culture, imperialism, international trade/World Trade Organization, labor exploitation, labor export and globalization, Marxist Aesthetics, migrants, migrants and itinerant people, militarism, nationalist and genuine pro-people politics, Other, people's war, poem, poverty, protest poetry, state terrorism and/or fascism, women and children's issues

Anong Kalayaan?

Kalayaan nga ba itong matatawag
Wagayway nga itong sariling watawat
Dayuhan pa rin ang sariling dalumat
Lupang dayo pa rin ang pinapangarap?

Mayroon nga tayong sarili na wika
Sinasamba pa rin ay wikang banyaga?
Labis-labis nga ang ating paghanga
Sa tunog at himig ng Ingles na wika.

Maging ang isip ay hinubog, hinulma
Sa katuruang nagmula sa banyaga;
Kaya kapag nag-isip na’t nagsalita
Dayuhan pa rin ang hinga nitong diwa.

Maging sa paraan ng pamamahala
Ay nakapadron doon sa ibang bansa.
Aktang likha sa Senado at Kamara
Nasasalig pa rin sa Imperyalista.

Itong Palasyo ay isang ekstensiyon
Ng Puting Bahay, nandoon sa Washington;
Kaya ang bawat galaw ng naroroon
Ay dikta niyaong Puting mga poon!

Maging itong ating ikinakalakal
Ay dikta pa rin nitong mga dayuhan.
Maging ang pag-alipin sa kababayan
Ay utos pa rin nitong mga dayuhan!

Kung tutuusin at pakaiisipin
Ay wala talagang pakikibanabangin
Ito ngang minamahal na bayan natin
Sa pagtalima sa dayuhang naisin.

Subalit itong pulitiko ngang lintik
Sa dayuha’y talagang bilib na bilib
Ay! Kaya naman pala itong limatik
Malaki ang ganansiya sa pagkasipsip!

Dahil hindi nga naman ang kawawa
Kundi ang masang api at maralita;
Kaya ang bentador nitong demokrasya
Sa dayong amo’y sipsip-buto talaga!

(Pero, hindi na nga nakapagtataka
Ang pag-iisip niyaring mga punga
Dahil uri nila’y mapagsamantala
Kaya kasuwabe ng Imperyalista!)

Lalong nagpalubha sa pagkakawawa
Ay nang tayo’y pabulag sa yaman nila
Akala’y uunlad ‘pag tayo’y gumaya
Kaya nakumunoy sa hirap at dusa.

Pagbulay-bulayan ating kapalaran;
Muling balikan, ating kasaysayan
Salaminin doon ang katotohanan
Hinggil nga sa aba nating kalagayan.

Doon makikita’t doon matatanto
Ang kasamaan ng pagpaparahuyo
Sa kaisipang alipi’t diwang dayo,
Bansag doon ay neokolonyalismo!

Upang maging tunay itong kalayaan
Gumising na’t magbangon, aking kabayan!
Tanganan itong abanteng kaisipan,
Ihanda ang sarili sa ‘sang digmaan.

Digmaan itong dudurog at wawasak
Sa Imperyalista’t mga kasapakat!
Matapos ang digma, doon lang sisikat
Ang tunay na kalayaa’t gintong bukas!

Walang malalagot, kundi tanikala
Walang mawawala, kundi pagkaaba
Obrero ng mundo, tayo’y magkaisa
Palayain natin ang lahat ng bansa!

Author:

Isa lamang ordinaryong miron at mapangarapin si Noel Sales Barcelona na nagnanais magsulat ng hinggil sa kaniyang nadarama.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s