Posted in poem

Huwag Mo Na Kami Kayang Bolahin, Sir/Madam?

Mangangako ka na naman?
Bobolahin mo na naman kami?
Kakamanyangan ng ilusyong kaunlaran
Samantalang milyun-milyon ang sikmurang kumakalam?
Sasabihin mo na namang kumita nang husto
Ang mga industriya mo
Bakit ganoon? Wala pa rin kaming trabaho?
Baka naman iyang bulsa mo ang napupuno
Ng perang kinurakot mo at mga payola sa ‘yo?
Bibilugin ang ulo, sasabihing
Mapayapa at maayos ang lahat
Oo nga, tahimik na nga ang inyong ipinapatay
At mapayapa na rin ang inyong binusalan.
Hay, naku, Madam!
Bibilugin mo na naman ang aming ulo
Ng iyong mga pangakong pihung-piho
Mawawala’t sukat, mababalaho.
Pero natuto na kami sa karanasan
Di mo na kami mauutakan
Baka huling litanya mo na ‘yan
Dahil sa susunod na mga araw
Kami na ang maggugubyerno
Sa tunay na Demokratikong Gubyernong Bayan!

140 Kalayaan Avenue
Diliman Quezon City
Hulyo 2, 2009
10:15 n.u.

Unang nalathala sa Tinig.com

Author:

Isa lamang ordinaryong miron at mapangarapin si Noel Sales Barcelona na nagnanais magsulat ng hinggil sa kaniyang nadarama.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s